ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕΝΟΥ

«Ο Δημήτρης Παπαμιχάηλ αποκλήρωσε τον γιο του για ένα…»: Η μεγάλη αποκάλυψη 15 χρόνια μετά!

Advertisement

Είναι ο άνθρωπος που έζησε και γνωρίζει πράγματα και καταστάσεις από τη ζωή του Δημήτρη Παπαμιχαήλ όπως κανείς άλλος. Σήμερα ο επί 28 ολόκληρα χρόνια καλύτερός του φίλος σχεδόν αδερφός του, ο πιο έμπιστος και ο «άνθρωπος που του έκλεισε τα μάτια»,

ο Μιχάλης Βάλσαμος, λίγες μέρες πριν από την κατά μέτωπο δικαστική σύγκρουση της Νάντιας Μουρούζη και των νόμιμων κληρονόμων του αξέχαστου ηθοποιού μας μιλάει αποκλειστικά σε γνωστό περιοδικό για εκείνον και ρίχνει φως σε άγνωστες πτυχές της ζωής του.

Πώς γνωριστήκατε με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ; «Πριν από 28 χρόνια ο Δημήτρης κατά τη διάρκεια παραστάσεών του στην Επίδαυρο ήρθε και γνώρισε την Ερμιόνη και τον οικισμό Πόρτο δρα και μαγεύτηκε από την ομορφιά της περιοχής από την πρώτη στιγμή. Έτσι, αγόρασε ένα σπίτι γρήγορα. Εγώ κάνω μέχρι και σήμερα οικοδομικές εργασίες στον οικισμό. Του είχε χαλάσει λοιπόν μια πέργκολα κάποια στιγμή, με φώναξε, πήγα, τη διόρθωσα και από την πρώτη στιγμή δεθήκαμε σαν πραγματικοί φίλοι. Φίλοι με το πραγματικό νόημα της φιλίας μέχρι το τέλος. Ήμουν και ο άνθρωπος που σχεδόν του έκλεισα και τα μάτια όταν έφυγε».

Νιώθουμε τη συγκίνηση του ανθρώπου που τον έζησε τόσα χρόνια από τόσο κοντά. «Είμαι πολύ τυχερός που τον γνώρισα», λέει σήμερα και συνεχίζει: «Τον γνώρισα όταν ήταν παντρεμένος με την κ. Νανά Ιλικρινή. Εν συνεχεία ο Δημήτρης χώρισε, ήταν με την κ. Χειμώνα και το τέλος του το πέρασε με την αγαπημένη του σύντροφο και αγαπημένη μου φίλη Νάντια Μουρούζη, με την οποία μιλάω μέχρι και σήμερα».

Τα μεγάλα παράπονα Κάθε φορά που ο Παπαμιχαήλ πήγαινε στην Ερμιόνη ο 62χρονος σήμερα Μιχάλης Βάλσαμος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που έπαιρνε τηλέφωνο. «Περάσαμε πολύ δυνατές στιγμές με τον Δημήτρη. Και πιο πολύ την τελευταία πενταετία της ζωής του, που αντιμετώπιζε και τα προβλήματα υγείας και ήταν πιο συγκινητικά τα πράγματα. Έφυγε με τρεις ανεκπλήρωτες επιθυμίες. Τρία παράπονα που τον βασάνιζαν».

Τι παράπονα είχε;

«Μένω σε ένα παραθαλάσσιο μέρος της Ερμιόνης, που απέναντι από το σπίτι μου είχε μια οικοδομή που δεν είχε ολοκληρωθεί. Ήθελε να την αγοράσει για να είμαστε πιο κοντά και να φύγει μια για πάντα από την Αθήνα. Αλλά υπήρχε συγκεκριμένος λόγος που ήθελε να φύγει από την Αθήνα. Δυστυχώς, δεν πρόλαβε Η δεύτερη επιθυμία του ήταν να πειστεί ο δήμαρχος Ερμιόνης να φτιάξουμε μια θεατρική ομάδα. Και η τρίτη, επειδή και εγώ είμαι από την Κεφαλλονιά και τότε, καλοκαίρι του 2004, γυριζόταν το Μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι, είχαμε πει το Σεπτέμβριο να πηγαίναμε να δούμε τα σκηνικά και τους τόπους των γυρισμάτων, αλλά δεν πρόλαβε, γιατί έφυγε στις 8 Αυγούστου. Δεν τον τίμησε η πολιτεία όπως έπρεπε και το σημαντικότερο, το οποίο θα λέω μέχρι να πεθάνω, είναι ότι μου έλεγε ότι τον είχαν ξεχάσει οι πάντες».

Εννοείτε και την οικογένειά του;

«Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες και διαμάχες αυτή τη στιγμή με κανέναν. Όμως, όταν λέω ότι τον είχαν ξεχάσει οι πάντες, το εννοώ. Ειδικά την τελευταία πενταετία εγώ τον πήγαινα για μπάνιο, που το είχε ανάγκη για την υγεία του. Τότε είχε πρόβλημα με τα πόδια του και είχε κάνει κάποια εγχείρηση».

Ερχόταν κανείς άλλος να τον δει στην Ερμιόνη, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα που αντιμετώπιζε τα προβλήματα υγείας;

Πηγη:

Διαβάστε περισσότερα

Advertisement